Kunst, cultureel erfgoed en media vertegenwoordigen onze immateriële rijkdom. Kunst prikkelt vooral de verbeelding en schept ongekende vergezichten die mensen kunnen inspireren en uitzicht bieden op de zin van het bestaan. Erfgoed laat zien waar we vandaan komen en scherpt aldus de blik op de toekomst. De media bieden informatie en inzichten en bieden daarmee de mogelijkheid tot meningsvorming.
Een samenleving die vooruit wil, doet er verstandig aan óók achterom te kijken. Het verleden moet niet worden vergeten, maar opgepoetst en gebruikt. Zonder continuïteit raken we op drift en koersen we van het ene incident naar het volgende. Ons collectieve geheugen, waarvan belangrijke delen zijn opgeslagen in archieven, musea en bibliotheken, schept een onmisbare basis voor die continuïteit. Kunstenaars en cultuurmakers ontwerpen nieuwe concepten en perspectieven en verkennen aldus de toekomst . In een economische context waarin de schaarste aan kennis en creativiteit alleen maar nijpender wordt, levert een florerende kunst- en cultuursector een onschatbare bijdrage aan toekomstige welvaart en toekomstig welzijn.
Cultuuroverdracht is niet aan plaats of tijd gebonden, er komt nooit een einde aan. Cultuuroverdracht kent geen hiërarchisch en paternalistisch eenrichtingsverkeer. Elke cultuur is hybride en pluralistisch. Mensen spelen verschillende rollen in de samenleving, en daar horen verschillende verhalen bij. Uit een enorme hoeveelheid verschijningsvormen, ervaringen en mogelijkheden stellen mensen, allereerst in het gezin en vervolgens in de loop van hun verdere leven, een eigen, zeer persoonlijke culturele uitrusting samen. Dat stelt hen in staat als culturele burgers met elkaar te leven en binnen zo’n gemeenschappelijk verband ook zichzelf te zijn.
Het aanwakkeren van culturele interesse en activiteiten is dan ook niet gebaseerd op de traditionele verheffingsgedachte, maar op een maatschappelijke noodzaak. In een steeds ingewikkeldere samenleving groeit niet alleen de behoefte aan betekenisgeving en verdieping, maar ook de behoefte aan schoonheid en verstrooiing. Kunst, erfgoed en de media spelen daarbij een vooraanstaande rol, zij het geen exclusieve. Beleid dat inzet op cultuuroverdracht bouwt aan een brede basis voor talent en talentontwikkeling en meer diversiteit in de cultuurparticipatie.
Bovenstaande tekst is ontleend aan het Raadsadvies “Innoveren, Participeren!”. Agenda Cultuurbeleid & culturele basisinfrastructuur (2007).
Missie
De Raad voor Cultuur wil door het adviseren aan de regering en het parlement de ontwikkeling van cultuur stimuleren, het behoud van waardevol cultureel erfgoed bevorderen, de betrokkenheid bij cultuur vergroten en de vrijheid van expressie en communicatie waarborgen. De Raad vat cultuur op als het geheel van praktijken en gebruiken waarmee burgers betekenis verlenen aan hun historische en sociale bestaan.
Adviesprogramma
In zijn Meerjarig werk- en adviesprogramma 2006-2009 heeft de Raad zeven hoofdthema’s vastgesteld waaraan hij aandacht zal besteden: intercultureel beleid, internationaal beleid, regionaal cultuurbeleid, e-Cultuur enmedialisering, culturele vorming, instrumentarium cultuurbeleid, en cultuur en economie.
Het adviesprogramma voor 2009 richt zich onder meer op de volgende bovensectorale onderwerpen: cultuur digitaal, ondernemerschap, kunstvakonderwijs en cultuur en Europa. Belangrijke sectorale adviezen zullen gaan over de omroeperkenningen en de evaluatie van de vaste boekenprijs.
