Door de komst van nieuwe media is het scala aan mogelijkheden voor kunstenaars en ontwerpers enorm uitgebreid. Er zijn geavanceerde ontwerpprogramma’s, nieuwe uitings- en uitwisselingsvormen en veel sociale en geografische mobiliteit; er worden nieuwe productiemethoden toegepast, er ontstaan andere economische verhoudingen en andere distributievormen, en er is sprake van toenemende interactiviteit tussen makers, gebruikers en beschouwers. De e-cultuurinstellingen, met ieder hun eigen specialisme, zijn interdisciplinair. Vooral op het kruisvlak van domeinen, sectoren en disciplines ligt naar mening van de Raad een bron van culturele innovatie.
 
De culturele implicaties van digitalisering, zo stelde het raadsadvies eCultuur: van i naar e (juni 2003) al, reiken veel verder dan het louter instrumenteel benutten van de technische mogelijkheden. Internet en digitale media grijpen fundamenteel in op de manier waarop kunstenaars en cultuurproducenten zich uitdrukken, hoe cultureel erfgoed wordt ontsloten en gepresenteerd, hoe bibliotheken informatie toegankelijk maken, en hoe media mede vormgeven aan nieuws, het publieke debat en de cultuur. De werkelijke betekenis van digitalisering ligt in de manier waarop digitale media in maatschappelijke praktijken worden ingepast en gebruikt. De Raad heeft bijzondere aandacht voor het onderzoek dat door de verschillende, door het rijk gesubsidieerde, instellingen wordt gedaan op het gebied van nieuwe vormen en naar de manier waarop die vormen zich praktisch kunnen verhouden tot bestaande structuren.