In de gedigitaliseerde en gemedialiseerde wereld van vandaag zijn bewegende beelden dominanter en diverser dan ooit. We worden er door omringd – niet alleen in bioscopen, voor het televisiescherm, op onze mobiele telefoon of onze iPod, maar evenzeer op straat, in de tram of op het internet dat steeds audiovisueler en, letterlijk, geanimeerder wordt. Ook hebben bewegende beelden hun weg gevonden naar andere kunstvormen, zoals het theater of de beeldende kunst. Doordat de middelen om beelden te maken steeds goedkoper en beter zijn geworden en er met het internet legio manieren zijn om ze te verspreiden, is het nu bovendien voor iedereen mogelijk via beelden te communiceren (YouTube).

In die dominante beeldcultuur heeft film, meer dan andere kunstvormen, een natuurlijke plek en betekenis. Doordat het kan reflecteren op die waaier aan audiovisuele beelden die ons omringen en daar andere beelden en audiovisuele verhalen over onszelf en onze wereld naast of tegenover kan zetten, speelt film een centrale rol in de gemedialiseerde wereld. De toegankelijkheid en populariteit van het medium, dat zich weinig gelegen laat liggen aan het traditionele verschil tussen hoge en lage cultuur, is daarbij, maatschappelijk gezien, van grote waarde.

Zo begint de sectorinleiding Film van het advies Innoveren, participeren! (maart 2007). Daarin beschrijft de Raad de kansen die de aardverschuiving die digitalisering heet, biedt voor filmmakers en de filmsector.