Musea hebben een tweeledige taak. De wortel van hun bestaan is gelegen in het verwerven en beheren van collecties, maar hun actuele bestaansrecht ontlenen ze aan wat ze daar namens en ten behoeve van de samenleving mee doen. Verreweg de belangrijkste uitdaging voor musea ligt in het bestendigen en permanent vernieuwen van de banden met de samenleving. Musea verhelderen vanuit historisch en plaatselijk perspectief de ontstaansgeschiedenis en de continuïteit van een samenleving en duiden de betekenis van hedendaagse visuele cultuur.

Vanuit het perspectief van de overheid ligt de belangrijkste functie van musea in hun bijdrage aan cultuuroverdracht en hun makelaarsrol in de kennissamenleving. Maar ze kunnen ook worden ingezet om een stad of regio vanuit een economisch en toeristisch perspectief te revitaliseren. En uiteraard dragen ze zorg voor het fysieke beheer van wat de samenleving als cultureel erfgoed beschouwt.

Museumbeleid maakt deel uit van het cultuurbeleid en heeft raakvlakken met het welzijnsbeleid, het economisch beleid, het onderwijsbeleid en het wetenschapsbeleid. Museumbeleid behoort niet alleen gericht te zijn op de instandhouding van het instituut museum, hoeveel intrinsieke waarde dat ontegenzeggelijk ook heeft. De Raad voor Cultuur wil zich op het beleidsterrein musea profileren als strategisch adviseur. Het museumbeleid 2009-2012 zoals zich dat nu aftekent, voorziet in een instrumentarium dat stimuleert tot meer ondernemerschap en vergroting van het publieksbereik. Dat is naar de mening van de Raad te eenzijdig. De rijksoverheid zal ook prikkels moeten geven die leiden tot inhoudelijke vernieuwing van het aanbod, en prikkels die de zichtbaarheid van collecties (ook via andere media) en het behoud van een goede kennisinfrastructuur garanderen.